تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 229

مساهمون:

ص٢٢٩
بصرت العمى من بعد شمس * و كل كان من عمه ضليلا و انبأناك عن قس الايادى * مقالا فيك ظلت به جديلا و اسماء عمت عنا فآلت * الى علم و كنت بها جهولا
توضيح كراچكى رحمة اللَّه عليه مينويسد : راجع به اين خبر سه سؤال ممكن است پيش آيد . اول : اينكه انبياء و مرسلين پيش از پيامبر كه مرده بودند چگونه از آنها در آسمان سؤال شده . دوم : معنى اينكه مبعوث شده‌اند به نبوت پيامبر و ولايت على و ائمه عليهم السّلام چيست ؟ سوم : چگونه ممكن است كه ائمه عليهم السّلام در آن حال در آسمان باشند با اينكه ما آشكارا بخلاف آن معتقد هستيم زيرا امير المؤمنين در آن موقع در مكه بود نه خود او و نه كس ديگرى ادعا نكرده كه به آسمان رفته باشد ساير ائمه هم در آن وقت هنوز متولد نشده بودند پس معنى اين خبر چيست اگر خبر صحيح باشد . اما جواب سؤال اول : ما در باره درگذشت و فوت انبياء شكى نداريم جز اينكه خبر وارد شده كه خداوند انبياء را به آسمان مىبرد پس از فوت و آنها در آنجا زنده هستند و متنعم بنعمت‌هاى خدايند تا قيامت و چنين چيزى از قدرت خدا محال نيست از پيامبر اكرم رسيده است كه فرمود من گرامىتر از آنم در نزد خدا كه روى زمين بيش از سه روز نگاهم بدارد ائمه نيز در نظر ما همين حكم را دارند . پيامبر اكرم فرموده است اگر پيامبرى در مشرق بميرد و وصى او در مغرب خداوند بين آن دو جمع مىكند زيارت ما از حرم و مشاهد آنها به اين معنى نيست كه ايشان در آنجا هستند اين بواسطه شرافت محل است كه بدنهايشان در آنجا پنهان شده و از نظر عبادت نيز تشويق به اين اماكن شده‌ايم
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 229 | العلامة المجلسي / موسى خسروى