تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧

بخش هفدهم وقتى چيزى در باره شخصى گفته شود و در او نباشد و در فرزند يا فرزند فرزندش باشد اين همان مطلبى است كه در باره او گفته شد

كافى : ابراهيم بن عمر يمانى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود وقتى در باره مردى چيزى بگوئيم و در او نباشد ولى در فرزند يا فرزند او باشد انكار آن را مكنيد خداوند هر چه بخواهد انجام ميدهد . كافى : ابى خديجه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود گاهى مردى قيام بعدالتى يا به جورى مىكند و به او نسبت داده مىشود و گاهى نسبت داده مىشود به مردى با اينكه او انجام نداده انجام دهنده پسر اوست يا پسر پسرش بعد از او اين نسبت صحيح است . قرب الاسناد : بزنطى ضمن نامه‌اى كه حضرت رضا عليه السّلام به او نوشت راجع به واقفىها ( كه معتقد بودند حضرت رضا امام نيست و در موسى بن جعفر
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 157 | العلامة المجلسي / موسى خسروى