آنچه را ملائكه و رسل بدانند ما نيز ميدانيم از علمى كه مخصوص خدا است اگر چيزى خارج شود پيش ما خواهد آمد .
بصائر : حمران بن اعين گفت از حضرت باقر راجع به آيه
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ *
سؤال شد .
فرمود خداوند اشياء را بوجود آورد بىآنكه اقتباس از شبيه و نظيرى كرده باشد آسمانها و زمين را بوجود آورد با اينكه قبلا آسمانها و زمين نبود نمىبينى ميفرمايد
وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ
عرش خدا بر روى آب بود .
حمران بن اعين گفت : پس اين آيه را توضيح بفرمائيد
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً
فرمود :
إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً
.
به خدا قسم محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از پيامبران برگزيده است كه ( اطلاعات غيبى در اختيار او گذاشته شده ) اما اين قسمت آيه
عالِمُ الْغَيْبِ
خداوند عالم است نسبت به آنچه پنهان است از مردم آنچه مقدر مينمايد و انجام ميدهد در علم خود آنها مربوط بعلمى است كه در نزد خود اوست خدا را در آن علم اراده و خواست اگر خواست اجراء مىكند و اگر بداء در آن پديد آورد اجرا نميكند .
اما علمى كه مقدر مىكند و انجام ميدهد همان علمى است كه به پيامبر رسيده و بعد بما .
عبد اللَّه بن محمّد از ابن محبوب با همين اسناد نقل مىكند و اضافه مينمايد :
آنچه مقدر مىكند و در علم خود ميگذراند كه خلق كند قبل از اينكه بملائكه بدهد اى حمران همان علمى است كه در نزد خود اوست به كسى داده نشد و جز او كسى نميداند خدا را در اين علم اگر خواست انجام ميدهد . . . .
توضيح : شايد منظور اينست كه در اين علم غالبا بداء نيست نه اينكه به هيچ وجه بداء نباشد چنانچه از بيشتر اخبار ظاهر مىشود و يا اختصاص بعلم