تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
مريض مىشود ما نيز بواسطه بيمارى او مريض ميشويم « 1 » و فزون نميشود مگر اينكه ما نيز از اندوه او محزون ميشويم و دعائى نميكند مگر اينكه دعاى او را آمين ميگوئيم ساكت نميشود مگر اينكه ما برايش دعا ميكنيم . عرضكردم يا امير المؤمنين فدايت شوم اين براى كسى است كه با شما در خانه باشد اما آنها كه در اطراف زمين هستند چطور فرمود : رميله ! در شرق و غرب و غير آن مؤمنى از نظر ما پنهان نيست . بصائر : ابو ربيع شامى گفت : به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم از عمرو بن حمق حديثى شنيده‌ام فرمود : بگو گفت : وارد خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شد و در چهره آن جناب زردى مشاهده كرد گفت : اين زردى از چيست ؟ آن جناب اظهار يك ناراحتى كرد على عليه السّلام به او فرمود : ما شادمانيم براى شادى شما و محزون هستيم براى حزن شما و دعا ميكنيم براى شما و دعا ميكنيد ما آمين ميگوئيم . عمرو گفت : فهميدم چه فرمودى ولى چگونه دعا ميكنيم شما آمين ميگوئى ؟ فرمود : براى ما مساوى است كسى كه حضور داشته باشد و كسى كه غايب باشد . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : عمرو درست گفته : امالى ابن شيخ : عبد اللَّه اصم از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه شنيدم پدرم ميفرمود : براى گروهى از اصحاب خود : و اللَّه اگر دهانهاى آنها را دربى بود بهر كدام از ايشان خبر ميدادم از چيزهائى كه وحشت او را وادار به پناه بردن به چيزى نكند ولى افسوس كه در ميان شما افشاگرى است و خداوند كار خود را باتمام مىرساند . توضيح : در بيشتر از سخنان امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده‌ايم كه او ميفرمود : من علم بلاها و مرگ و ميرها و جريان‌ها و تمييز بين حق و باطل را دارم و در بخش مناقب آشكار آن حضرت خواهد آمد .
هامش
( 1 ) شايد منظور شدت عنايت و توجه آنها است بدوستان خود .