فِيمَا وَرِثْنَاهُ مِنْ بَعْدِهِ . . . . فَقَالَ الْحُسَيْنُ ( ع ) أَمَا وَاللَّهِ الَّذِى حَرَّمَ مَكَّةَ لَلْحَسَنُ بْنُ عَلِىٍّ وَابْنُ فَاطِمَةَ أَحَقُّ بِرَسُولِ اللَّهِ ( ص ) وَبِبَيْتِهِ مِمَّنْ أُدْخِلَ بَيْتَهُ بِغَيْرِ إِذْنِهِ وَهُوَ وَاللَّهِ أَحَقُّبِهِ . . . » « 1 » از ابن عباس نقل است كه گفت : امام حسين ( ع ) در حال بيمارى امام حسن ( ع ) كه به شهادت ايشان انجاميد خدمتشان رسيدند ؛ [ امام حسن ( ع ) فرمودند : ] برادرم اين وصيت حسن بن على ( ع ) است به برادرش حسين بن على ( ع ) . . . و اينكه مرا كنار رسول خدا ( ص ) دفن نمايى ؛ كه من به او و خانهاش سزاوارترم از كسانى كه بدون اذن او وارد خانهاش شدند و نوشتهاى بعد از آن براى ايشان نبود [ كه به آنها اجازه دهد ] خدا در آنچه كه در كتاب خود بر نبىاش نازل فرمود آورده است : « اى كسانى كه ايمان آورديدخانه هاى نبى را داخل نشويد مگر آنكه به شما اذن داده شود » به خدا قسم كه پيامبر در زمان حياتش به آنها اذن نداد كه بدون اجازهى او بر او وارد شوند و اذنى هم بعد از وفات ايشان به آنها نرسيد ؛ در حالىكه ما اذن داريم در آنچه بعد از پيامبر ارث برديم ، تصرف كنيم . . . بعد امام حسين ( ع ) فرمودند : به خدايى كهمكه را حرام فرمود قسم كه حسن بن على ( ع ) و فاطمه ( ع ) شايستهتر به رسول خدا ( ص ) و خانه ى اويند از كسانى كه بدون اذن رسول خدا ( ص ) وارد خانهاش شدند و او به خدا شايستهتر است به رسول خدا ( ص ) .
دومين روايت را سليمان بن خالد از امام صادق ( ع ) نقل نموده و مىگويد : آن حضرت فرمود : زمانى كه امام حسين ( ع ) مىخواست امام حسن ( ع ) را طبق وصيّتش در كنار رسول خدا ( ص ) - دفن نمايد ، اگرسفارش امام حسن ( ع ) - مبنى بر اينكه در صورت منع مانعين از دفن مندر كنار رسول خدا ( ص ) مبادا خونى از كسى به زمين ريخته شود - وجود نداشت ، بىترديد امام حسين ( ع ) از اين حق الهيو شخصى استفاده مىكرد و امام مجتبى ( ع ) را در كنار پيامبر ( ص ) به خاك مىسپرد .
« علل
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : بحار الانوار ، علامه مجلسى ( رحمه الله ) ، ج 44 ص 151 .