و سپس مىگويد : ابوسعيد اصمعى نيز « رباع » را به خود « خانه » معنا كرده است .
- فَيُومى نيز در كتاب « مصباح المنير فى غريب الشرح الكبير » در اين باره مىنويسد :
« وَالرَّبْعُ مَحَلَّةُ الْقَوْمِ وَمَنْزِلُهُمْ » « 1 »
ربع به معناى مكان و محله يك قوم و منزلشان است .
نتيجه : كلمهى « عقار » اعم از كلمهى « ربع »
با توجه به نظر لغويون ، به نظر مىرسد كه :
* اولًا : « رباع » در لغت به معناى « منزل » و « خانه » است ؛ از اين رو ، فقهاء ، معناى كلمهى « عقار » را اعم از معناى كلمهى « ربع » دانستهاند .
* ثانياً : امام ( ع ) در روايت دوم يا عنوان دوم ، ابتداءاز كلمهى « رباع » استفاده فرمودند و سپس در ذيل روايت ، بجاى كلمهى « رباع » از عبارت « مِنَ الْأَصْلِ » استفاده نمودند ؛ به روايت دوم مجدداً توجه فرماييد : « . . . وَ لَا تَرِثُ مِنَ الرِّبَاعِ . . . وَ لَا تَرِثُ مِنَ الْأَصْلِ »
* ثالثاً : در روايت يازدهم يا عنوان نهم ، عبارت « مِنْ رِبَاعِ الْأَرْضِ » آمده بود ، در اين عنوان ، احتمال قوى وجود دارد كه اضافه ، اضافه بيانيه باشد ، يعنى در اصل ، عبارت « مِنْ الْأَرْضِ » بوده است .
نظر مختار :
ج : كلمهى « ضيعة »
لازم است جهت روشن شدن معناى « ضيعه » از برخى مهمترين كتب لغت ، معناى آن را استخراج نماييم ، تا به معناى دقيق آن در روايات ، نائل شويم .
- ابن منظور در كتاب « لسان العرب » مىگويد :
-
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : مصباح المنير فى غريب الشرح الكبير ، فيومى ، ج 3 ، ص 340 .