« هفتم » ، يك روايت باشند :
أ . مضامينى كه در اين روايات نقل شده ، به يكديگر ، بسيار نزديك اند ؛ به اين معنا كه :
* گاهى راوى قسمت اول روايت را نقل كرده و قسمت دوم را ذكر نكردهاست . و :
* گاهيراوى هر دو قسمت روايت را نقل كرده است . ب . در اين چهار روايت ، راوى اول يا جناب « زرارة » است يا « محمد بن مسلم » .
ج . هر دو راوى اول ، محضر صادقين ( ع ) را درك كردهاند ؛ از اين رو امكان دارد ، ايندو بزرگوار در جايى كه بايد مىگفتهاند : « امام باقر ( ع ) » اشتباهاً گفتهاند : « امام صادق ( ع ) » يا بالعكس . ولى چنانچه يكى از دو راوى اول ، از امام باقر ( ع ) و ديگرى از امام صادق ( ع ) روايت را نقل مىكردند ، در اين صورت ديگر نمىتوان ادّعا كرد ، كه اينها ، « يك » روايتاند ؛ بلكه بايد گفتاينها « دو » روايتاند و نهايت سخنى كه در مورد اين چهار روايت مىتوانگفت اين است كه ، اينها دو روايتاند .
البته ممكن است حديث « سيزدهم » و « چهاردهم » نيز با اين چهار روايت يكى باشد ؛ در اين صورت ، اينها مجموعاً شش روايت نيستند ، بلكه يك روايتاند .
نظر مختار : به نظر مىرسد روايت « چهارم » ، « پنجم » ، « ششم » ، « هفتم » ،
« سيزدهم » و « چهاردهم » يك روايتاند كه توسط مرحوم شيخ حر عاملى ( رحمه الله ) به عنوان اخبار متعدد ، در كتاب « وسائل الشيعة » نقل شده است .
* در اين روايت نيز - همچون بعضى روايات گذشته - امام ( ع ) به حكمت حرمان زوجه از عقار خانه اشاره نموده و مىفرمايند :
*
ارث زوجه از زمين (فارسى) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٣٣