اين بسيار پر معنى و قابل تامل مىباشد .
2 - تناسب آيات
قابل توجه اينكه در نخستين آيه اين سوره به پيامبر ص دستور مىدهد كه به پروردگار « فلق » پناه برد ، از شر تمام موجودات ذى شر ، انتخاب « رب فلق » شايد به خاطر اين است كه موجودات شرور نور و روشنايى سلامت و هدايت را قطع مىكنند ، ولى پروردگار فلق شكافنده ظلمتها و تاريكيها است .
3 - تاثير سحر
در جلد اول ذيل آيه 102 و 103 سوره « بقره » بحثهاى مفصلى در باره حقيقت سحر در زمانهاى گذشته و امروز ، و حكم سحر از نظر اسلام . و چگونگى تاثير آن بحثهاى مشروحى داشتيم ، و در آن مباحث تاثير سحر را به طور اجمال پذيرفتهايم ، ولى نه به آن صورتى كه پندارگرايان و افراد خرافى از آن سخن مىگويند ، براى توضيح بيشتر به همان بحث مراجعه فرمائيد .
اما نكته اى كه ذكر آن در اينجا لازم است اين است كه اگر در آيات مورد بحث به پيغمبر ص دستور مىدهد كه از سحر ساحران يا مانند آن به خدا پناه برد ، مفهومش اين نيست كه پيغمبر ص مورد سحر آنها قرار گرفته ، بلكه درست به اين مىماند كه پيغمبر ص از هر گونه اشتباه و خطا و گناه نيز به خدا پناه مىبرد ، يعنى با استفاده از لطف خدا از اين خطرات مصون مىماند و اگر لطف خدا نبود امكان تاثير سحر در حق او بود ، اين از يك سو .
از سوى ديگر سابقا گفتيم دليلى نداريم كه منظور از « * ( النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ ) * » ساحران باشد .