تفسير : بريده باد دست ابو لهب !
همانگونه كه در شان نزول سوره گفتيم اين سوره در حقيقت پاسخى است به سخنان زشت « ابو لهب » عموى پيغمبر اكرم ص و فرزند عبد المطلب كه از دشمنان سرسخت اسلام بود و به هنگام شنيدن دعوت آشكار و عمومى پيغمبر اكرم ص و انذار او نسبت به عذاب الهى گفت : « زيان و هلاكت بر تو باد ، آيا براى همين حرفها ما را فرا خواندى » ؟ ! قرآن مجيد در پاسخ اين مرد بد زبان مىفرمايد : « بريده باد هر دو دست ابو لهب ، يا مرگ و خسران بر او باد » ( * ( تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ ) * ) .
« تب » و « تباب » ( بر وزن خراب ) به گفته « راغب » در « مفردات » به معنى زيان مستمر و مداوم است ، ولى « طبرسى » در « مجمع البيان » مىگويد :
به معنى زيانى است كه منتهى به هلاكت مىشود .
بعضى از ارباب لغت نيز آن را به معنى « قطع كردن » تفسير كردهاند ، و اين شايد به خاطر آن است كه زيان مستمر و منتهى به هلاكت طبعا سبب قطع و بريدگى مىشود ، و از مجموع اين معانى همان استفاده مىشود كه در معنى آيه گفتهايم .
البته اين هلاكت و خسران مىتواند جنبه دنيوى داشته باشد ، يا معنوى و اخروى ، و يا هر دو .
در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه چگونه قرآن مجيد بر خلاف روش و سيره خود در اينجا نام شخصى را برده ، و با اين شدت او را مورد حمله قرار داده است ؟ !