ترجمه :
بنام خداوند بخشنده بخشايشگر 1 - به خورشيد و گسترش نور آن سوگند ! 2 - و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آيد 3 - و به روز هنگامى كه صفحه زمين را روشن سازد 4 - و قسم به شب آن هنگام كه صفحه زمين را بپوشاند 5 - و قسم به آسمان و كسى كه آسمان را بنا كرده .
6 - و قسم به زمين و كسى كه آن را گسترانيده .
7 - و سوگند به نفس آدمى و آن كس كه آن را منظم ساخته ، 8 - سپس فجور و تقوا ( شر و خير ) را به او الهام كرده است 9 - كه هر كس نفس خود را تزكيه كرده ، رستگار شده 10 - و آن كس كه نفس خويش را با معصيت و گناه آلوده ساخته ، نوميد و محروم گشته است .
تفسير : رستگارى بدون تهذيب نفس ممكن نيست
سوگندهاى پى در پى و مهمى كه در آغاز اين سوره آمده ، به يك حساب « يازده » سوگند و به حساب ديگر « هفت » سوگند است ، و بيشترين تعداد سوگندهاى قرآن را در خود جاى داده ، و به خوبى نشان مىدهد كه مطلب مهمى در اينجا مطرح است ، مطلبى به عظمت آسمانها و زمين و خورشيد و ماه ، مطلبى سرنوشتساز و حياتبخش .
نخست بايد به شرح و تفسير اين سوگندها بپردازيم ، و بعد به بررسى آن مطلب بر اهميت كه اينهمه آوازهها از او است .