فيدعه لمن يعمل به فى طاعة اللَّه او فى معصيته
: « اين در باره كسى است كه مالى را وامىگذارد و به خاطر بخل ، در راه طاعت الهى انفاق نمىكند ، سپس مىميرد و آن را براى كسى مىنهد كه در طاعت الهى يا در معصيتش مصرف مىكند » .
سپس امام ع افزود اگر در طريق اطاعت خدا صرف كند آن را در ميزان عمل ديگرى مىبيند و حسرت مىخورد ، چرا كه مال مال او بوده ، و اگر در معصيت الهى صرف كند سبب تقويت او شده تا گناه كند ( و باز عقوبت و حسرتش متوجه او است ) ( 1 ) .
آرى موضعگيرى انسانها در برابر اموال مختلف است گاه از آن بت خطرناكى مىسازند و گاه وسيله سعادت بزرگى .
اين سخن را با حديث پر معنايى از « ابن عباس » پايان مىدهيم ، او مىگويد :
ان اول درهم و دينار ضربا فى الارض نظر اليهما ابليس فلما عاينهما اخذهما فوضعهما على عينيه ، ثم ضمهما الى صدره ، ثم صرخ صرخة ، ثم ضمهما الى صدره ، ثم قال : انتما قرة عينى ! و ثمرة فؤادى ما ابالى من بنى آدم اذا احبوكما ان لا يعبدوا و ثنا ! حسبى من بنى آدم ان يحبوكما :
« هنگامى كه نخستين سكه درهم و دينار در جهان زده شد ابليس نگاهى به آنها افكند وقتى آنها را تماشا كرد آن دو را گرفت و بر چشمانش گذاشت ، سپس برداشت و به سينه اش چسباند ! بعد فرياد عاشقانه اى كشيد ! دگر بار به سينه اش چسباند ، سپس گفت : شما ( خطاب به درهم و دينار ) نور چشمان منيد و ميوه دل من ! اگر انسانها شما را دوست دارند براى من مهم نيست كه بتپرستى نكنند . همين كه شما را دوست دارند براى من كافى است » ( چرا كه شما برترين بت هستيد ) ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « همان مدرك » حديث 20 .
( 2 ) « همان مدرك » صفحه 137 حديث 3 .