حتى از مقربان خدا مىشمارند ، و همين سبب مىشود كه عرض و آبرو و حتى جان ديگران در نظر آنها ، بى ارزش و بى مقدار باشد ، به « همز » و « لمز » مشغول مىشوند ، و با عيبجويى و مذمت ديگران ، به گمان خود بر عظمت خويش مىافزايند ! جالب اينكه در بعضى از روايات اين گونه افراد به « عقرب » تشبيه شدهاند ، كه كارشان نيش زدن است ، ( و اگر نيش عقرب نه از ره كين است ، نيش آنها از راه كينه توزيهاست ) .
در حديثى آمده است كه پيغمبر اكرم ص فرمود : « من در شب معراج گروهى از دوزخيان را ديدم كه گوشت از پهلويشان جدا مىكردند و به آنها مىخوراندند ! ، از جبرئيل پرسيدم اينها كيانند ؟ ! گفت : هؤلاء الهمازون من امتك ، اللمازون ! : « اينها عيبجويان و استهزاء كنندگان از امت تواند » ( 1 ) همانگونه كه در بالا اشاره كرديم ، بحث مشروحى در اين زمينه ذيل آيات سوره حجرات داشتهايم .
2 - حرص بر جمع مال
در باره مال و ثروت ، نظرات متفاوتى در جهت افراط و تفريط وجود دارد ، بعضى چنان اهميتى براى آن قائلند كه حلال تمام مشكلاتش مىدانند ، تا آنجا كه طرفداران اين عقيده در اشعار خود داد سخن در اين زمينه دادهاند ، از جمله شاعر عرب : مىگويد :
فصاحت سحبان و خط ابن مقلة
و حكمة لقمان و زهد بن ادهم
اذا اجتمعت فى المرء و المرء مفلس
فليس له قدر به مقدار درهم !
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 667 حديث 5