در حديث ديگرى از امام امير مؤمنان ع مىخوانيم :
السكر اربع سكرات سكر الشراب ، و سكر المال ، و سكر النوم ، و سكر الملك :
« مستى چهار - گونه است ، مستى شراب ، مستى مال ، مستى خواب و مستى قدرت » ! ( 1 ) .
در حديث ديگرى از امام صادق ع آمده است كه مردى خدمتش آمد و عرض كرد پدر و مادرم به فدايت باد ، مرا موعظه اى كن ، فرمود :
ان كان الحسنات حقا فالجمع لما ذا ؟ و ان كان الخلف من اللَّه عز و جل حقا فالبخل لما ذا ؟ ! :
« اگر حسنات حق است و به آن ايمان داريم ، جمع مال براى چيست ؟ ( چرا در راه خدا انفاق نكنيم ) و اگر پاداش و جبران الهى حق است ، بخل براى چيست » ؟ ( 2 ) .
بسيارى هستند تا پايان عمر به جمع آورى مال مشغولند ، و سرانجام براى ديگران وامىگذارند ، حسابش را آنها بايد بدهند و بهره اش نصيب ديگران است لذا در حديثى مىخوانيم از امير مؤمنان على ع سؤال كردند ، من اعظم الناس حسرة ؟ : « چه كسى حسرتش از همه بيشتر است » ؟ ! فرمود : من رأى ماله فى ميزان غيره ، و ادخله اللَّه به النار و ادخل وارثه به الجنة ! : « كسى كه اموال خود را در ترازوى سنجش اعمال ديگران ببيند ، خداوند او را به خاطر اموالش وارد دوزخ كند ، و وارث او را به خاطر آن وارد بهشت سازد » ! ( 3 ) .
و در حديث ديگرى از امام صادق ع در تفسير آيه « كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّه أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ : « اين گونه خداوند اعمال آنها را مايه حسرتشان قرار مىدهد » فرمود :
هو الرجل يدع المال لا ينفقه فى طاعة اللَّه بخلا ثم يموت
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » جلد 73 صفحه 142 .
( 2 ) « توحيد صدوق » طبق نقل « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 668 حديث 8 .
( 3 ) « بحار الانوار » جلد 73 صفحه 142 .