ترجمه :
بنام خداوند بخشنده مهربان 1 - واى بر هر عيبجوى مسخره كننده اى ! 2 - همان كس كه مال را جمع آورى و شماره كرده ( بى آنكه حساب مشروع و نامشروع كند ) .
3 - گمان مىكند كه اموالش سبب جاودانگى او است ! 4 - چنين نيست كه او مىپندارد ، به زودى در حطمه ( آتشى خردكننده ) پرتاب مىشود .
5 - و تو چه مىدانى حطمه چيست ؟
6 - آتش برافروخته الهى است .
7 - آتشى كه از دلها سرمىزند ! 8 - اين آتش بر آنها به صورت دربسته است .
9 - در ستونهاى كشيده و طولانى !
شان نزول :
جمعى از مفسران چنين گفتهاند كه آيات اين سوره در باره « وليد بن مغيره » نازل شده است كه در پشت سر پيغمبر اكرم ص غيبت مىكرد ، و در پيش رو طعن و استهزاء مىنمود .
بعضى ديگر آن را در باره افراد ديگرى از سران شرك و دشمنان كينه توز و سرشناس اسلام مانند « اخنس بن شريق » و « امية بن خلف » و « عاص بن وائل » دانستهاند .
ولى چنانچه اين شان نزولها را بپذيريم باز عموميت مفهوم آيات شكسته نمىشود ، بلكه شامل تمام كسانى است كه داراى اين صفاتند .