ترجمه :
بنام خداوند بخشنده مهربان 1 - كافران از اهل كتاب و مشركان ( مىگفتند ) ما دست از آئين خود بر نمىداريم تا دليل روشنى براى ما بيايد ! 2 - پيامبرى از سوى خدا كه صحيفههاى پاكى را بر ما بخواند .
3 - و در آن نوشتههاى صحيح و پر ارزش باشد .
4 - ولى اهل كتاب ( در دين خدا ) اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه دليل روشن براى آنان آمد .
5 - در حالى كه به آنها دستورى داده نشده بود جز اينكه خدا را پرستش كنند با كمال اخلاص ، و از شرك به توحيد باز گردند ، نماز را برپا دارند ، و زكات را ادا كنند ، و اين است آئين مستقيم و صحيح و پايدار .
تفسير : اين است آئين جاويدان
در آغاز سوره به وضع اهل كتاب ( يهود و نصارى ) و مشركان عرب قبل از ظهور اسلام پرداخته مىگويد : « آنها مدعى بودند ما دست از آئين خود بر نمىداريم تا دليل روشنى و پيامبر مسلمى براى ما بيايد » ( * ( لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ) * ) .
پيامبرى كه از سوى خدا باشد ، و صحيفههاى پاك و پاكيزه اى را بر ما بخواند « ( * ( رَسُولٌ مِنَ اللَّه يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً ) * ) .
« صحيفه هايى كه در آن نوشتههاى درست و موزون و ثابت و پر ارزش باشد »