محتوى و فضيلت سوره بينة
مشهور اين است كه اين سوره در مدينه نازل شده است ، و محتواى آن نيز گواه بر همين معنى است ، چرا كه در آن مكرر از اهل كتاب بحث شده ، و مىدانيم سر و كار مسلمانان با اهل كتاب بيشتر در مدينه بود .
از اين گذشته سخن از نماز و زكات هر دو به ميان آمده ، درست است كه زكات در مكه تشريع شده بود ، ولى رسميت و گسترش آن در مدينه بود .
به هر حال اين سوره اشاره به رسالت جهانى پيغمبر اكرم ص و آميخته بودن آن با دلائل و نشانههاى روشن ، مىكند ، رسالتى كه قبلا آن را انتظار مىكشيدند ولى هنگامى كه به سراغشان آمد گروهى به خاطر اينكه منافع ماديشان به خطر مىافتاد به آن پشت كردند .
در ضمن اين حقيقت را نيز در بردارد كه اصول دعوت انبياء ، مانند ايمان و توحيد و نماز و روزه ، اصولى است ثابت و جاودانى كه در همه اديان آسمانى وجود داشته است .
و در بخش ديگرى از اين سوره موضعگيريهاى مختلف اهل كتاب و مشركان را در برابر اسلام مشخص مىكند كه آن گروه كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند بهترين مخلوقاتند ، و آن گروه كه راه كفر و شرك و گناه پيش گرفتند بدترين مخلوقات محسوب مىشوند .
اين سوره داراى نامهاى متعددى است كه به تناسب الفاظ آن انتخاب شده ، اما از همه معروفتر سوره « بينه » و « لم يكن » و « قيمة » است .
در حديثى از پيغمبر اكرم ص در فضيلت تلاوت اين سوره چنين نقل شده :