ماه مبارك رمضان براى اين است كه مردم به همه اين شبها اهميت دهند ، همانگونه كه خداوند رضاى خود را در ميان انواع طاعات پنهان كرده تا مردم به همه طاعات روى آورند ، و غضبش را در ميان معاصى پنهان كرده تا از همه بپرهيزند ، دوستانش را در ميان مردم مخفى كرده تا همه را احترام كنند ، اجابت را در ميان دعاها پنهان كرده تا به همه دعاها رو آورند ، اسم اعظم را در ميان اسمائش مخفى ساخته تا همه را بزرگ دارند ، و وقت مرگ را مخفى ساخته تا در همه حال آماده باشند .
و اين فلسفه مناسبى به نظر مىرسد .
4 - آيا شب قدر در امتهاى پيشين نيز بوده است ؟
ظاهر آيات اين سوره نشان مىدهد كه شب قدر مخصوص زمان نزول قرآن و عصر پيامبر اسلام ص نبوده ، بلكه همه سال تا پايان جهان تكرار مىشود .
تعبير به فعل مضارع ( تنزل ) كه دلالت بر استمرار دارد ، و همچنين تعبير به جمله اسميه « * ( سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ) * » كه نشانه دوام است نيز گواه بر اين معنى است .
بعلاوه روايات بسيارى كه شايد در حد تواتر باشد نيز اين معنى را تاييد مىكند .
ولى آيا در امتهاى پيشين نيز بوده است يا نه .
صريح روايات متعددى اين است كه اين از مواهب الهى بر اين امت مىباشد ، چنان كه در حديثى از پيغمبر اكرم ص آمده است كه فرمود :
ان اللَّه وهب لامتى ليلة القدر لم يعطها من كان قبلهم
: خداوند به امت من شب قدر را بخشيده و احدى از امتهاى پيشين از اين موهبت برخوردار نبودند » ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « در المنثور » جلد 6 صفحه 371