وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ
بيشتر آنها بولايت علي كافر بودند .
توضيح : اكثر مفسرين مىگويند : معنى آيه اينست كه مشركين نعمتهاى خدا را براى آنها احصا نموده و غير آن را مىدانستند و اعتراف داشتند كه از جانب خدا است بعد منكر آن نعمتها شدند چون غير خدا را پرستيدند و مىگفتند اين نعمتها بواسطه شفاعت خدايان ما است .
سدى مىگويد يعنى محمّد را ميشناختند كه يكى از نعمتهاى خدا است بعد تكذيبش نمودند :
وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ
يعنى بيشتر آنها از روى عناد منكر شدهاند اينكه فرمود اكثر آنها يا بواسطه آن است كه بعضى بواسطه نقصان عقل عارف به حق نبودند و يا دعوت به آنها نرسيده بعضى گفتهاند اكثر آنها يعنى امت و گفته شده اكثر آنها كافر بنبوت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بودهاند ولى خبرى كه ذكر شد مساعد اين معنى نيست و تفسير او نزديك بقول سدى است و شكى نيست كه ولايت از بزرگترين نعمتهاى خدا بر بندگان است زيرا بوسيله ولايت امور دنيا و آخرت آنها تنظيم مىشود .
اگر گفته شود : آيه اول از سوره نحل است كه مكى است و آيه دوم از سوره مائده است كه مدنى است با اينكه خبر دليل است بر اينكه آيه اول بعد از دومى نازل شده در جواب گفته مىشود كه مرحوم طبرسى نقل كرده كه چهل آيه از اول سوره مكى است و بقيه از آيه :
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا
تا آخر سوره مدنى است .
پس اين آيه هم مدنى خواهد بود با اينكه اعتمادى بر ضبط آنها در اين مورد نيست .
كنز جامع الفوائد : محمّد بن فيض بن مختار از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه فرمود روزى پيامبر اكرم از منزل سواره خارج شد .
علي عليه السّلام نيز بهمراه ايشان پياده راه ميرفت پيامبر اكرم فرمود يا على سوار شو موقعى كه من سوارم و پياده باش وقتى من پيادهام و بنشين وقتى من نشستهام