است . از امير المؤمنين و ابن عباس و ابن جبير و ديگران نقل شده كه آنها كفار قريش بودهاند پيامبرشان را تكذيب كردند و آغاز جنگ و دشمنى با او نمودند .
مردى از امير المؤمنين عليه السّلام راجع به اين آيه پرسيد فرمود : منظور دو گروه تبهكار قريشند بنى اميه و بنى مغيره اما بنى اميه كه تا مدتى خواهند بود ولي بنى مغيره در جنگ بدر كارشان ساخته شد .
وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ
يعنى قوم خود را بورطه هلاك كشاندند كه آنها را بجنگ بدر كشاندند بعضى هلاكت را بمعنى آتش جهنم گرفتهاند بواسطه اينكه آنها را دعوت بكفر كردند .
و در باره آيه :
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
بعضى گفتهاند منظور از نعمتها خوراكى و آشاميدنى و چيزهاى ديگر از احتياجات است بعضى گفتهاند امنيت و صحت اين معنى از حضرت باقر و صادق عليه السّلام روايت شده .
عياشى : باسناد خود در حديث طويلى گفته است : ابو حنيفه از حضرت صادق عليه السّلام راجع به همين آيه پرسيد امام فرمود : به نظر تو نعمت چيست .
ابو حنيفه گفت : خوراكى و آب سرد . فرمود : اگر خدا ترا در روز قيامت نگه دارد و از هر خوراك و آشاميدنى كه مصرف كردهاى يك يك سؤال كند بايد مدت زيادى آنجا توقف كنى عرضكرد : پس نعيم در آيه چه معنى دارد ؟
فرمود : ما اهل بيت آن نعمتى هستيم كه خدا بر مردم ارزانى داشته بوسيله ما با يك ديگر الفت گرفتند با اينكه قبلا با هم اختلاف داشتند و بوسيله ما دلهاى آنها را بهم نزديك نمود و با هم برادر شدند با اينكه قبلا دشمن يك ديگر بودند و بوسيله ما آنها را باسلام هدايت كرد اينست نعمت پايدار ، خداوند از آنها خواهد پرسيد راجع به اين نعمت كه به آنها داده و آن پيامبر و عترت اوست .