توضيح : « بنا بر اين تأويل ، مراد از نفس در آيه نفس امير المؤمنين است كه خدا به او خير و شر را الهام نموده و منظور از
مَنْ دَسَّاها
كسى است كه فضل و مقام او را پنهان كرده .
كافى : هشام بن حكم از حضرت صادق در بارهء آيه
لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً
فرمود منظور اقرار بانبياء و اوصياء و بامير المؤمنين مخصوصا مىباشد فرمود سود نميدهد ايمانش چون از او گرفته شده .
توضيح : شايد كسب خير را تفسير نموده باقرار نسبت بانبياء و اوصياء در دنيا وقتى اين كار را نكردند ايمان و ميثاق آنها سودى نخواهد داشت چون از دست دادهاند .
كافى : ابو حمزه از حضرت باقر يا صادق عليهما السّلام نقل كرده در باره آيه
بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ
فرمود وقتى امامت امير المؤمنين را انكار كنند
فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
.
كنز جامع : ابو الورد از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه
أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ
كسى كه ميداند آنچه بر تو از پروردگارت نازل شده حق است فرمود يعنى امير المؤمنين على بن ابى طالب و اعمى و كور در آيه دشمن اوست و اولو الالباب ( خردمندان ) شيعيان على هستند كه چنين توصيف شدهاند
الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ لا يَنْقُضُونَ الْمِيثاقَ
كسانى كه بعهد و پيمان خدا وفا دارند و ميثاقى كه در عالم ذر از آنها گرفته شده و در روز غدير راجع بولايت على نميشكنند .
كنز : عيسى بن داود گفت موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود از پدرم راجع به اين آيه پرسيدم :
وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
بشارت ده فروتنان را فرمود در بارهء ما فقط نازل شده .