تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
او قيام مىكنند همان موقعى كه حضرت قائم در مكه خروج مىنمايد او مهدى اين امت است . كنز : عيسى بن داود نجار گفت حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود كه روزى خدمت پدرم نشسته بودم مردى وارد شد و ايستاد گفت در ميان شما باقر العلم و زينت بخش دانش محمّد بن علي هست ؟ يك نفر به او گفت آرى . مدتى نشست بعد از جاى حركت كرده گفت يا ابن رسول اللَّه اين آيه را براى من توضيح بفرمائيد در داستان زكريا :
وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائِي وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً
منظور از موالى پسر عموها هستند . خداوند خواست به او از نژاد و صلبش فرزند عنايت كند ، و چون زكريا اطلاع داشت از مقام و منزلت حضرت محمّد گفت خدايا با اين مقام و شرافتى كه به محمّد عنايت كرده‌اى و نام او را قرين و رديف نام خود قرار داده‌اى چه شد كه به او فرزندى از نهاد و صلب خودش ندادى كه نبوت به او برسد . فرمود يا زكريا ! چنين كارى نيز در باره محمّد انجام داده‌ام پس از او پيامبرى نيست ، او آخرين پيامبر است ولى امامت متعلق به پسر عمو و برادرش علي بن ابي طالب است بعد از او نژاد از صلب علي برحم فاطمه دختر محمّد قرار دادم و آنها را به يكديگر پيوستم و از همين نژاد امام‌ها و حجت‌هاي خود را برگزيدم ميخواهم از صلب تو نيز فرزندى خارج كنم كه وارث تو و آل يعقوب باشد ، خداوند به او يحيى را عنايت فرمود . كنز : داود نجار از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام نقل كرد كه از اين آيه پرسيدم :
أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
فرمود ما ذريه ابراهيم هستيم و كسانى هستيم كه با نوح حمل شديم و برگزيده خدائيم اما اين قسمت آيه :
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
به خدا قسم آنها شيعيان مايند كه خداوند آنها را بمحبت ما هدايت نموده و براى دين ما برگزيده