انبياء گذشته هستند در هر قرنى بوسيله آنها حجت تمام مىشود چنانچه در خبر آمده : « علماء امتي كانبياء بنى اسرائيل » دانشمندان امت من مانند انبياى بنى اسرائيل هستند و منظور ائمه است .
اما تفسيرى كه در باره :
وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
كرد وجه نيكوئى است كه مفسران ذكر نكردهاند آنها ميگويند : پس از تكذيب كردن امت پيامبران را خداوند بين مردم و پيامبران حكم بعدل مىكند .
تفسير عياشى : جابر از حضرت باقر عليه السّلام نقل مىكند كه در باره آيه :
أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ
تا
يَعْمَلُونَ
فرمود اين مثل بموسى و پيامبران بعد از او و عيسى صلوات اللَّه عليه است كه براى امت محمّد زده شده خداوند به آنها ميفرمايد : اگر محمّد چيزى را آورده كه مخالف ميل شما بود از موالات علي عليه السّلام تكبر ورزيديد گروهى از آل محمّد را تكذيب كرديد و گروهى را كشتيد اين تفسير باطن آيه است .
توضيح : بنا بر اين تأويل خطاب متوجه كافران و تكذيبكنندگان پيامبران است بطور كلى در ابتداى آيه اما اين قسمت آيه :
فَفَرِيقاً
مربوط به اين امت است يعنى شما اى امت محمّد گروهى از آل او را تكذيب كرديد ممكن است خطاب بر تمام آيه عموميت داشته باشد در اين صورت تحقق اين معنى در باره امت پيامبر اسلام يا به تعميم معنى رسل است مجازا و يا باسناد دادن قتل است بطور مجازى به پيامبر اكرم زيرا كشته شدن اهل بيت آن جناب كشته شدن خود اوست اين معنى استبعاد دارد و ممكن است خطاب مربوط به يهود باشد چنانچه ظاهر آيه شاهد است چون هر چه در امتهاى گذشته انجام شده در اين امت نيز انجام مىشود قتل در اين امت همان كشتن اهل بيت پيامبر است چنانچه روايت رسيده كه فرمودهاند خداوند كشته شدن را از پيامبر اكرم بر طرف نموده و متوجه ما كرده .
تفسير عياشى : حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه
حَسِبُوا أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ