كنز : ابو بكر حضرمى از حضرت صادق نقل مىكند در مورد آيه :
فَكُّ رَقَبَةٍ
مردم همه بنده آتشند مگر كسى كه داخل در فرمانبردارى و ولايت ما شود كه در اين صورت از قيد آتش آزاد شده و عقبه ولايت ما است .
سه روايت ديگر از كنز جامع و تفسير فرات نقل مىشود از تفسير قمى كه حضرت صادق فرمود :
فَكُّ رَقَبَةٍ
فرمود بوسيله ما از قيد بندگى آزاد ميشوند و بمعرفت ما و ما اطعام ميكنيم در روز گرسنگى كه همان مسغبه است .
تفسير قمى :
وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ
عقبه ائمه عليهم السّلام هستند هر كس بر آن صعود كند از قيد آتش رهائى مىيابد :
أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ
فرمود چيزى او را از خاك نگه نمىدارد .
أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ
اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام هستند :
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا
يعنى كسانى كه مخالف امير المؤمنين عليه السّلام باشند :
هُمْ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ
مشأمه دشمنان آل محمّدند
عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ
آنها را آتشى همه جا گير فرا مىگيرد .
ابو يعقوب از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه :
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
خيال مىكند كسى بر او قدرت ندارد فرمود منظور عثمان است كه دختر پيامبر اكرم را كشت كه ميگويد :
أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً
ثروت زيادى را از ميان بردم آن پولهائى را ميگويد كه در جنگ عسرت و تنگدستى جنگ تبوك بوسيله آنها پيامبر اكرم صرف سپاه مسلمانان نمود
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
خيال مىكند كسى او را نمىبيند كه چه خبث طينت دارد .
أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ
مراد پيامبر است
وَ لِساناً
امير المؤمنين
وَ شَفَتَيْنِ
يعنى حسن و حسين عليهما السّلام
وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ
هدايت كرديم آنها را بولايت آن دو
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ
يعنى از كجا دانستى و حال اينكه هر چيزى در قرآن هست
يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ
يعنى پيامبر اكرم و مقربه خويشاوندان پيامبر است .