كه روز قيامت خداوند تمام مردم را از اولين و آخرين در يك زمين جمع مىكند
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
گفتن از همه مردم گسيخته مىشود مگر كسى كه اقرار بولايت على عليه السّلام داشته باشد .
اين آيه اشاره به همان است :
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً
.
كنز : سعيد سمان نقل كرد از حضرت صادق عليه السّلام در آيه :
يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً
فرمود يعنى روزى كه هر كس توجه مىكند به آنچه پيش فرستاده و كافر مىگويد اى كاش علوى بودم و ابو تراب را دوست ميداشتم .
در تفسير باطن خبر رسيده از اهل بيت كه مؤيد همين معنى است در تأويل آيه :
أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذاباً نُكْراً
فرمود برميگردانند او را بجانب علي بن ابى طالب آن جناب او را عذابى سخت مىكند بطورى كه مىگويد :
يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً
يعنى اى كاش از پيروان ابو تراب بودم .
توضيح : ممكن است از آيه كه ميفرمايد سپس او را بسوى رب برميگردانند يعنى بسوى كسى كه خدا او را براى رسيدگى به حساب خلايق قرار داده اين استعمال مجازى معمول است و ممكن است تعبير برب در مورد امير المؤمنين عليه السّلام از آن جهت باشد كه خدا او را تربيتكننده علم و كمالات قرار داده و آن جناب فرمانروا و حاكم بر آنها است در دنيا و آخرت .
كنز جامع : حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر اكرم فرمود بازگشت نافع و مبارك در روز قيامت ولايت من و پيروى دستورات من است و ولايت علي و اوصياى بعد از او و پيروى امر آنها خداوند بواسطه آن ايشان را داخل بهشت مىنمايد با من و علي و اوصياى بعد از او .