بخش شصت و دوم ائمه عليهم السّلام اهل اعراف هستند كه خدا در قرآن فرموده داخل بهشت نمىشود مگر كسى آنها را بشناسد و آنها او را بشناسند
تفسير قمى : بريد از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود ( اعراف ) يك تل و بلندى است بين بهشت و جهنم ( رجال ) كه در آيه است ائمه عليهم السّلام هستند كه با شيعيان خود در اعراف ميايستند در حالى كه مؤمنين بدون حساب وارد بهشت شدهاند ائمه عليهم السّلام بشيعيان گنهكار خود مىگويند : نگاه كنيد برادرتان چگونه سبقت به بهشت گرفتهاند بدون حساب اين معنى آيه :
سَلامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوها وَ هُمْ يَطْمَعُونَ
.
سپس به آنها ميگويند نگاه كنيد دشمنان خود را در آتش اين آيه همان معنى را مىفرمايد :
وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ، وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالًا يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيماهُمْ
في النار ف
قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ
في الدنيا
وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ
.