در باره حسن و حسين عليهما السّلام نازل شده و از عبد اللَّه بن عجلان از حضرت باقر نقل مىكند كه در باره حضرت قائم و اصحابش نازل شده .
توضيح : مرحوم طبرسى مينويسد اين اولين آيهايست كه در باره قتال نازل شده و تقرير آن چنين است : اجازه داده شده بمؤمنين كه پيكار كنند به واسطه ستمى كه بر آنها روا داشته شده از شهر و منزل خود آنها را اخراج كردهاند و اهانت و آزار بر آنها روا داشتهاند خداوند بر يارى ايشان قادر است اين خود وعدهايست كه ايشان را يارى خواهد نمود . حضرت باقر فرموده در باره مهاجرين است و آل محمّد را هم فرا ميگيرد از ديار خود اخراج شدهاند و آنها را در ترس و وحشت گرفتهاند .
از كنز جامع الفوائد : كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود در باره علي و حمزه و جعفر نازل شده حضرت حسين عليه السّلام را هم فرا مىگيرد .
كنز جامع الفوائد : عبد اللَّه بن حسين از پدر خود از جدش از حسين بن علي از پدر بزرگوار خود نقل كرد كه چون اين آيه نازل شد :
الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ
من به پيامبر اكرم عرضكردم اين آزمايش چيست ؟ فرمود : يا علي تو گرفتار خواهى شد و در آينده بداد خواهى ميايستى خود را آماده خصومت نما .
كنز : سماعه از حضرت صادق نقل كرد كه شبى پيامبر اكرم در مسجد بود نزديك صبح امير المؤمنين عليه السّلام آمد پيامبر اكرم او را صدا زد عرضكرد :
بلى فرمود بيا پيش همين كه نزديك شد فرمود علي جان امشب جايى بخواب كه مرا مشاهده كنى از خداوند هزار حاجت خواستم برايم برآورد براى تو نيز مانند آنها را خواستم پذيرفت درخواست كردم كه امتم بر امامت تو اجتماع و توافق نمايند .
خداوند اين را نپذيرفت فرمود :
الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا