ولى ايشان امتناع ورزيدند به همين جهت بر آنها عذاب نازل شد ، ديگر جاى اشكالى نيست . اما آيه دوم در قرآن چنين است :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً
. . .
كافى : علي بن جعفر گفت از حضرت ابو الحسن شنيدم مىفرمود وقتى پيامبر اكرم ديد تيم ( ابا بكر ) و عدى ( عمر ) و بنى اميه بر منبر او بالا رفتند ناراحت شد خداوند اين آيه را به پيامبر اكرم نازل كرد براى تسلى خاطرش :
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى
زمانى كه بملائكه دستور داديم براى آدم سجده كنند همه سجده كردند بجز شيطان كه امتناع ورزيد سپس وحى كرد يا محمّد من دستور دادم ولى شيطان اطاعت نكرد تو نيز ناراحت نباش كه دستور دادى ولى در باره وصيت نپذيرفتند .
كنز : ابو حمزه از حضرت باقر نقل مىكند در باره آيه :
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ
ستمگران حق آل محمّد را
إِلَّا خَساراً
.
عيسى بن داود همين روايت را از موسى بن جعفر نقل مىكند .
كنز جامع الفوائد : جابر از حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه :
وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا
فرمود ستمگران حق آل محمّد .
كنز جامع : عيسى بن داود از موسى بن جعفر از جدش نقل كرد كه اين آيه در باره آل محمّد فقط نازل شده :
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ، الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ
تا اين قسمت :
وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ
.
كنز : با همين اسناد از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند در باره آيه :
الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ
در باره ما فقط نازل شده امير المؤمنين و فرزندانش و آنچه در باره اولاد فاطمه عليها السّلام مرتكب شدند .
كنز : ضريس از حضرت باقر نقل مىكند آيه :
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ