بخش پنجاهم ائمه عليهم السلام ( كلمات اللَّه ) هستند و شيعيان آنها كلم طيب
آيات - سوره كهف : آيه 109 :
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
.
لقمان : آيه 27 :
وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
.
الفتح : آيه 26 :
وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى
.
تفسير : در معنى كلمات خدا گفته شده است مقدرات اوست ، بعضى علوم خدا را گفتهاند وعده ثواب براى نيكان و عقاب براى متمرّدان را نيز گفتهاند بنا بر تفسير اهل بيت كه مراد از كلمات ائمه عليهم السّلام باشد منظور از تمام نشدن يعنى فضائل و مناقب و علوم آنها تمامشدنى نيست . كلمة التقوى را بيشتر از مفسرين به كلمه توحيد تفسير كردهاند بعضي ثبات و پايداري و وفاى بعهد دانستهاند و در تفسير اهل بيت عليهم السّلام منظور ولايت است كه بوسيله آن ميتوان از آتش جهنم پرهيز نمود يا به اين جهت كه اعتقاد بائمه عقيده اهل تقوى است .
در تفسير علي بن ابراهيم از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي
ميفرمايد خداوند اطلاع ميدهد كه كلام خدا پايان ندارد و پيوسته و پايدار است .