كفر و عصيان است ، اما نعمتهاى مادى : ريزش بارانهاى مفيد و به موقع و پر بركت ، فزونى اموال ، فزونى فرزندان ( سرمايههاى انسانى ) ، باغهاى پر بركت ، و نهرهاى آب جارى آرى ايمان و تقوى طبق گواهى قرآن مجيد هم موجب آبادى دنيا و هم آخرت است .
در بعضى از روايات آمده است كه وقتى اين قوم لجوج از قبول دعوت نوح سر باز زدند ، خشكسالى و قحطى آنها را فرا گرفت ، و بسيارى از اموال و فرزندانشان هلاك شدند ، زنان عقيم گشتند و كمتر بچه مىآوردند ، نوح به آنها گفت : اگر ايمان بياوريد همه اين مصائب و بلاها از شما دفع خواهد شد ، ولى آنها اعتنايى به او نكردند و هم چنان سر سختى نشان دادند تا عذاب نهايى فرا رسيد و همه را درو كرد ! سپس بار ديگر به انذار باز مىگردد ، و مىگويد : « چرا شما از خدا نمىترسيد و براى خداى عظمت قائل نيستيد » ؟ ! ( * ( ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّه وَقاراً ) * ) ( 1 ) .
« در حالى كه خدا شما را آفرينشهاى گوناگون داد » ( * ( وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً ) * ) نخست « نطفه » بىارزشى بوديد ، چيزى نگذشت كه شما را به صورت « علقه » و از آن پس به صورت « مضغه » در آورد ، سپس شكل و اندام انسانى به شما داد ،
هامش
( 1 ) « وقار » به معنى سنگينى و عظمت است ، و « ترجون » از ماده « رجاء » به معنى اميد است كه گاه توأم با خوف مىباشد ، و مجموع جمله به اين معنى است كه چرا شما در برابر عظمت خدا خاضع نيستيد .