در روايات اسلامى نيز تاكيد بسيار در اين زمينه ديده مىشود كه به عنوان نمونه چند حديث را در اينجا مىآوريم :
1 - در حديثى از پيغمبر اكرم ص آمده است :
من اطعم ثلاثة نفر من المسلمين اطعمه اللَّه من ثلاث جنان فى ملكوت السموات
: « كسى كه سه نفر از مسلمانان را اطعام كند خداوند او را از سه باغ بهشتى در ملكوت آسمانها اطعام خواهد كرد » ( 1 ) .
و در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم :
من اطعم مؤمنا حتى يشبعه لم يدر احد من خلق اللَّه ما له من الاجر فى الآخرة ، لا ملك مقرب ، و لا نبى مرسل الا اللَّه رب العالمين
: « كسى كه مؤمنى را اطعام كند تا سير شود احدى از خلق خدا نمىداند چقدر در آخرت پاداش دارد ، و نه فرشتگان مقرب الهى ، و نه پيامبران مرسل ، جز خداوند كه پروردگار عالميان است » ( 2 ) .
در حديث ديگرى از همان امام آمده است كه فرمود : « لان اطعم مؤمنا محتاجا احب الى من ان ازوره ، و لان ازوره احب الى من ان اعتق عشر رقاب : « اگر مؤمن نيازمندى را اطعام كنم نزد من محبوبتر است از اينكه تنها به ديدار او بروم ، و اگر بديدار او بروم نزد من محبوبتر است از اينكه ده برده را آزاد كنم » ! ( 3 ) .
قابل توجه اينكه در روايات تنها روى نيازمندان و گرسنگان تكيه نشده بلكه در بعضى صريحا آمده است كه اطعام مؤمنان هر چند بىنياز باشند همچون آزاد كردن برده است ، و اين نشان مىدهد كه هدف از اين كار علاوه بر رفع نيازمنديها جلب محبت و تحكيم پيوندهاى دوستى و صميميت است ، به عكس
هامش
( 1 ) « اصول كافى » جلد دوم باب « اطعام المؤمن » حديث 3 .
( 2 ) « همان مدرك » حديث 6 .
( 3 ) « همان مدرك » حديث 18 .