آنچه در دنياى مادى امروز معمول است كه گاه دو دوست نزديك ، يا دو خويشاوند به مهمانخانه اى مىروند هر كدام بايد سهم خود را بپردازد ، گويى مساله ميهمانى كردن مخصوصا نفرات بسيار براى آنان بسيار شگفتآور است .
در بعضى از روايات نيز تصريح شده كه اطعام گرسنگان به طور مطلق ( هر چند مؤمن و مسلمان هم نباشند ) از افضل اعمال است ، چنان كه در روايتى از پيغمبر گرامى اسلام ص آمده است كه فرمود :
من افضل الاعمال عند اللَّه ابراد الكباد الحارة و اشباع الكباد الجائعة و الذى نفس محمد « صلى اللَّه عليه و آله » بيده لا يؤمن بى عبد يبيت شبعان و اخوه - او قال جاره - المسلم جائع :
« يكى از برترين اعمال نزد خدا خنك كردن جگرهاى داغ است ، و سير كردن شكمهاى گرسنه ، سوگند به كسى كه جان محمد در دست او است بنده اى كه شب سير بخوابد و برادر - يا فرمود همسايه - مسلمانش گرسنه باشد به من ايمان نياورده است » ! ( 1 ) .
ذيل حديث فوق گرچه در باره سير كردن مسلمانان است ، ولى آغاز آن هر تشنه و گرسنه اى را شامل مىشود ، و بعيد نيست گستردگى مفهوم آن حتى حيوانات را نيز شامل شود .
و در اين زمينه روايات بسيار است ( 2 ) .
هامش
( 1 و 2 ) « بحار الانوار » جلد 74 صفحه 369 - قابل توجه اينكه مرحوم علامه مجلسى در اين زمينه بابى عنوان كرده كه 113 حديث در آن آورده است كه مربوط به اطعام مؤمن و سيراب كردن و لباس پوشاندن و اداء دين مىباشد ، و بعضى از آنها عموميت دارد .