52 - بلكه هر كدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه اى ( از سوى خدا ) براى او فرستاده شود .
53 - چنين نيست كه آنها مىگويند ، بلكه آنها از آخرت نمىترسند .
54 - چنين نيست كه آنها مىگويند ، آن ( قرآن ) يك تذكر و يادآورى است .
55 - هر كس بخواهد از آن پند مىگيرد .
56 - و هيچكس پند نمىگيرد مگر اينكه خدا بخواهد ، او اهل تقوى و آمرزش است .
تفسير :
چنان از حق مىگريزند كه گورخران از شير !
در ادامه بحثى كه پيرامون سرنوشت مجرمان و دوزخيان در آيات قبل آمده بود در آيات مورد بحث وحشت اين گروه معاند و لجوج را از شنيدن سخن حق و هر گونه اندرز و نصيحت به روشنترين وجهى منعكس مىكند .
نخست مىگويد : « چرا آنها اينهمه از تذكر و يادآورى روىگردانند » ؟
( * ( فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ) * ) ( 1 ) .
چرا از داروى شفابخش قرآن فرار مىكنند ؟ چرا دست رد بر سينه طبيب دلسوز مىزنند ؟ راستى جاى تعجب است .
« گويى آنها گورخرانى هستند رميده و فرارى » ( * ( كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ ) * ) .
هامش
( 1 ) در اين جمله « ما » « مبتدا » است و « لهم » « خبر » و « معرضين » « حال » براى ضمير « لهم » و « عن التذكرة » « جار و مجرور » متعلق به « معرضين » است بعضى معتقدند كه مقدم داشتن « عن التذكرة » بر « معرضين » دلالت بر حصر دارد يعنى آنها تنها از يادآوريهاى مفيد روىگردانند ، به هر حال منظور از « تذكرة » در اينجا هر گونه يادآورى مفيد و سودمند است كه در رأس آنها قرآن مجيد قرار دارد .