بايد با ترتيل خوانده شود ، هر گاه از آيه اى مىگذرى كه در آن سخنى از دوزخ است مىايستى ، و از آتش دوزخ به خدا پناه مىبرى » ( 1 ) .
و بالآخره در حالات پيامبر ص نقل شده است كه آن حضرت آيات را از يكديگر جدا مىكرد ، و صداى خود را مىكشيد ( 2 ) .
اين روايات و روايات ديگرى كه به همين معنى در « اصول كافى » و « نور الثقلين » و « در المنثور » و ساير كتب « حديث » و « تفسير » نقل شده همگى گواه بر اين حقيقت است كه نبايد آيات قرآن را به عنوان الفاظى خالى از محتوا و پيام ، تلاوت كرد ، بلكه بايد به تمام امورى كه تاثير آن را در خواننده و شنونده عميق مىسازد توجه داشت ، و فراموش نكرد كه اين پيام الهى است ، و هدف تحقق بخشيدن به محتواى آن است .
ولى متاسفانه امروز بسيارى از مسلمانان از اين واقعيت فاصله گرفته ، و از قرآن تنها به الفاظى اكتفاء نمودهاند ، و همشان فقط ختم سوره و ختم قرآن است ، بىآنكه بدانند اين آيات براى چه نازل شده ؟ و چه پيامى را ابلاغ مىكند ؟ درست است كه الفاظ قرآن نيز محترم ، و خواندن آن داراى فضيلت است ، ولى نبايد فراموش كرد كه اين الفاظ و تلاوت مقدمه بيان محتوا است .
3 - فضيلت نماز شب
اين آيات بار ديگر اهميت شب زنده دارى ، و نماز شب ، و تلاوت قرآن را در آن هنگام كه غافلان در خوابند گوشزد مىكند ، و چنان كه قبلا نيز اشاره كردهايم عبادت در شب ، مخصوصا در سحرگاهان و نزديك طلوع فجر ، اثر
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 447 .
( 2 ) « مجمع البيان » ذيل آيات مورد بحث .