[ سوره الجن ‹ 72 › : آيات 7 تا 10 ]
وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا كَما ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّه أَحَداً ‹ 7 › وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَشُهُباً ‹ 8 › وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الآنَ يَجِدْ لَه شِهاباً رَصَداً ‹ 9 › وَأَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً ‹ 10 ›
ترجمه :
7 - و اينكه آنها گمان كردند ، همانگونه كه شما گمان مىكرديد كه خداوند هرگز كسى را ( به نبوت ) مبعوث نمىكند .
8 - و اينكه ما آسمان را جستجو كرديم ، و همه را پر از محافظان قوى و تيرهاى شهب يافتيم ! 9 - و اينكه ما پيش از اين به استراق سمع در آسمانها مىنشستيم . اما اكنون هر كس بخواهد استراق سمع كند شهابى را در كمين خود مىيابد ! 10 - و اينكه ( با اين اوضاع و احوال ) ما نمىدانيم آيا اراده شرى در باره اهل زمين شده يا پروردگارشان اراده كرده است آنها را هدايت كند .