تاثير عميق و فوق العاده اى كه قرآن از اين نظر دارد خود نشانه ديگرى از حقانيت آن است .
سپس مىگويد : « و ما مىدانيم گروهى از شما آن را تكذيب مىكنند » ( * ( وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ) * ) اما وجود تكذيب كننده لجوج هرگز مانع دليل بر عدم حقانيت آن نخواهد بود ، چرا كه پرهيزگاران و طالبان حقيقت از آن متذكر مىشوند ، نشانههاى حق را در آن مىبينند و در راه خدا گام مىنهند .
بنا بر اين همانگونه كه براى استفاده از نور يك چراغ پر فروغ حد اقل لازم است انسان چشم خود را باز كند ، براى بهره گيرى از نور قرآن نيز بايد ديده دل را به روى آن گشود .
و در آيه بعد مىافزايد : « و اين قرآن مايه حسرت كافران است » ( * ( وَإِنَّه لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ ) * ) امروز آن را تكذيب مىكنند ، ولى فردا كه « يوم الظهور » و « يوم البروز » و در عين حال « يوم الحسرة » است مىفهمند چه نعمت بزرگى را به خاطر لجاجت و عناد از دست دادهاند ، و چه عذابهاى دردناكى را براى خود خريدهاند ، آن روز كه درجات مؤمنان ، و دركات خود را مىبينند ، و با هم مقايسه مىكنند انگشت حسرت بر دهان مىگيرند ، و دستهاى خود را از شدت خشم زير دندان مىفشارند « وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا » « به خاطر بياور روزى را كه ظالم هر دو دست خود را از شدت حسرت به دندان مىگزد ، و مىگويد : اى كاش با رسول خدا راهى داشتم ( فرقان - 27 )
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 484
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٨٤