534 به بعد ) آوردهايم و نياز به تكرار آن نمىبينيم .
تنها چيزى كه بايد در اينجا يادآور شويم اين است كه « نفخه صور » همانگونه كه در بالا اشاره شد « دو نفخه » است : « نفخه مرگ » و « نفخه حيات مجدد » و در اينكه آنچه در آيه مورد بحث آمده « نفخه اول » است يا دوم ؟
مفسران عقيده واحدى ندارند ، زيرا آياتى كه بعد مىآيد ، بعضى مناسب نفخه مرگ است ، و بعضى مناسب نفخه حيات و رستاخيز ، ولى رويهمرفته اين آيات تناسب بيشترى با نفخه اول يعنى نفخه پايان دنيا دارد .
سپس مىافزايد : « و هنگامى كه زمين و كوهها از جا برداشته شوند ، و با يك ضربه درهم كوبيده و خرد شوند » ( * ( وَحُمِلَتِ الأَرْضُ وَالْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً ) * ) .
« دك » چنان كه « راغب » در « مفردات » مىگويد : در اصل « به معنى زمين صاف و نرم است » و از آنجا كه براى صاف كردن يك زمين ناهموار بايد آن را درهم بكوبند در بسيارى از موارد اين واژه به معنى كوبيدن شديد به كار رفته است .
ولى از بعضى از منابع لغت استفاده مىشود كه اصل معنى « دك » همان كوبيدن و ويران كردن است ، و چون لازمه كوبيدن و ويران كردن صاف و هموار شدن است اين واژه در اين معنى نيز به كار مىرود ( 1 ) .
و به هر حال اين كلمه در آيه مورد بحث به معنى كوبيدن شديد كوهها و زمينهاى ناهموار به يكديگر است به گونه اى كه يكباره از هم متلاشى و هموار
هامش
( 1 ) اقرب الوارد ماده « دك » .