[ سوره الحاقة ‹ 69 › : آيات 13 تا 17 ]
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ ‹ 13 › وَحُمِلَتِ الأَرْضُ وَالْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً ‹ 14 › فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ ‹ 15 › وَانْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ واهِيَةٌ ‹ 16 › وَالْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ ‹ 17 ›
ترجمه :
13 - به محض اينكه يك بار در صور دميده شود ، 14 - و زمين و كوهها از جا برداشته شوند و يكباره درهم كوبيده و متلاشى گردند ، 15 - در آن روز « واقعه عظيم » روى مىدهد ! 16 - آسمانها از هم مىشكافند و سست مىگردند و فرو مىريزند .
17 - فرشتگان در جوانب و كنارههاى آسمان قرار مىگيرند . ( و براى انجام ماموريتها آماده مىشوند ) و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل مىكنند .