پيغمبر گرامى اسلام به هنگام نزول آيه فوق ( وَتَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ ) فرمود :
سالت ربى ان يجعلها اذن على
: « من از خدا خواستم كه گوش على را از اين گوشهاى شنوا و نگه دارنده حقايق قرار دهد » و به دنبال آن على ع مىفرمود :
ما سمعت من رسول اللَّه ( ص ) شيئا قط فنسيته الا و حفظته
: « من هيچ سخنى بعد از آن از رسول خدا نشنيدم كه آن را فراموش كنم بلكه هميشه آن را به خاطر داشتم » ( 1 ) .
در « غاية المرام » شانزده حديث در اين زمينه از طرق شيعه و اهل سنت نقل كرده است ، و « محدث بحرانى » در تفسير « البرهان » از « محمد بن عباس » نقل مىكند كه در اين باره سى حديث از طرق عامه و خاصه نقل شده است .
و اين فضيلتى است بزرگ براى پيشواى بزرگ اسلام على ع كه صندوقچه اسرار پيامبر ص و وارث تمام علوم رسول خدا ص بود ، و به همين دليل بعد از او در مشكلاتى كه براى جامعه اسلامى در مسائل علمى پيش مىآمد موافقان و مخالفان به او پناه مىبردند ، و حل مشكل را از او مىخواستند كه در كتب تواريخ مشروحا آمده است .
2 - تناسب ميان « گناه » و « كيفر »
تعبيراتى كه در آيات فوق آمده است جالب توجه است در مورد عذاب قوم ثمود « طاغية » و در مورد قوم عاد « عاتية » و در مورد قوم فرعون و قوم
هامش
( 1 ) تفسير « قرطبى » جلد 10 صفحه 6743 ، « مجمع البيان » ، « روح البيان » ، « روح المعانى » ، « ابو الفتوح رازى » ، و « الميزان » ذيل آيات مورد بحث ، اين حديث در « مناقب ابن مغازلى شافعى » صفحه 265 ( طبع اسلاميه ) نيز آمده است .