دست به درگاه خدا برمىدارى .
آرى تو كانون محبت و عواطف و سرچشمه رحمتى .
« خلق » از ماده « خلقت » به معنى صفاتى است كه از انسان جدا نمىشود و همچون خلقت و آفرينش انسان مىگردد .
بعضى از مفسران خلق عظيم پيامبر ص را به « صبر در راه حق ، و گستردگى بذل و بخشش ، و تدبير امور ، و رفق و مدارا ، و تحمل سختيها در مسير دعوت به سوى خدا ، و عفو و گذشت ، و جهاد در راه پروردگار ، و ترك حسد و حرص » تفسير كردهاند ، ولى گرچه همه اين صفات در پيامبر ص بود ، ولى « خلق عظيم » او منحصر به اينها نبود .
در بعضى از تفاسير نيز « خلق عظيم » به قرآن يا آئين اسلام تفسير شده است كه مىتواند از مصاديق مفهوم وسيع فوق باشد ، و به هر حال وجود اين « خلق عظيم » در پيامبر ص دليل بارزى بر عقل و درايت آن حضرت و نفى نسبتهاى دشمنان بود .
و به دنبال آن مىافزايد : « به زودى تو مىبينى و آنها نيز مىبينند » ( * ( فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ) * ) .
« كه كداميك از شما مجنون هستيد » ؟ ! ( * ( بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ ) * ) ( 1 ) .
« مفتون » اسم مفعول از « فتنه » به معنى ابتلاء ، و در اينجا به معنى ابتلاى به جنون است .
هامش
( 1 ) « با » در « بايكم » زائده است و « ايكم » مفعول براى دو فعل قبل است .