مغفرت و پاداش عظيمى دارند « ( * ( إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ) * ) .
تعبير به « غيب » در اينجا ممكن است اشاره به معرفت خداى ناديده ، و يا معاد ناديده ، و يا همه اينها بوده باشد .
اين احتمال نيز در تفسير آيه داده شده است كه اشاره به ترس از خداوند در مورد معاصى پنهانى باشد ، چرا كه اگر انسان معصيت پنهان نكند به طريق اولى معصيت آشكار نخواهد كرد ، و يا اين تعبير اشاره به مقام خلوص نيت در پرهيز از گناهان ، و انجام اوامر الهى مىباشد ، زيرا عمل پنهانى از ريا دور تر است .
جمع ميان اين تفسيرها نيز مانعى ندارد .
تعبير به « مغفرة » به صورت « نكره » و همچنين « * ( أَجْرٌ كَبِيرٌ ) * » اشاره به عظمت و اهميت آن است ، يعنى آن چنان اين مغفرت و اجر و پاداش عظيم است كه براى همه ناشناخته خواهد بود .
سپس براى تاكيد مىافزايد : « اگر گفتار خود را پنهان كنيد يا آشكار ، خداوند به آنچه در دلهاست آگاه است » ( * ( وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِه إِنَّه عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ) * ) .
بعضى از مفسران شان نزولى براى اين آيه از « ابن عباس » نقل كردهاند كه جمعى از كفار يا منافقان پشت سر پيامبر خدا ص سخنان ناروايى مىگفتند و جبرئيل به پيامبر ص خبر مىداد ، بعضى از آنها به يكديگر گفتند :
* ( أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ ) * : « سخنان خود را پنهانى بگوئيد تا خداى محمد نشنود » ! آيه فوق نازل شد و گفت : چه آشكار بگوئيد و چه پنهان خدا از آن آگاه است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « فخر رازى » جلد 3 صفحه 66 و « روح البيان » جلد 10 صفحه 86 ذيل آيات مورد بحث .