شرعى در مورد آنهاست ، زيرا اكثر كسانى كه حد بر آنها جارى مىشد از منافقان بودند ، ولى هيچ دليلى براى اين تفسير ، و بر اين ادعا كه حدود شرعى در آن عصر غالبا بر آنها واقع شده ، در دست نيست .
قابل توجه اينكه آيه فوق عينا و بدون هيچ كم و زياد در سوره توبه آيه 73 نيز آمده است .
سپس بار ديگر به ماجراى همسران پيامبر ص بازمىگردد ، و براى اينكه درس عملى زنده اى به آنها بدهد به ذكر سرنوشت فشرده دو نفر از زنان بىتقوا كه در خانه دو پيامبر بزرگ خدا بودند ، و سرنوشت دو زن مؤمن و ايثارگر كه يكى از آنها در خانه يكى از جبارترين مردان تاريخ بود مىپردازد .
نخست مىفرمايد : « خداوند مثلى براى كافران زده است ، مثلى به همسر نوح و همسر لوط » ( * ( ضَرَبَ اللَّه مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ ) * ) ( 1 ) .
« آنها تحت سرپرستى دو بنده از بندگان صالح ما بودند ، ولى به آن دو خيانت كردند » ( * ( كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما ) * ) .
« اما ارتباط آنها با اين دو پيامبر بزرگ سودى به حالشان در برابر عذاب الهى نداشت ، و به آنها گفته شد كه وارد در آتش شويد همراه كسانى كه وارد مىشوند » ( * ( فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّه شَيْئاً وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ) * ) .
و به اين ترتيب به دو همسر پيامبر اسلام ص كه در ماجراى افشاى
هامش
( 1 ) « ضرب » در اينجا دو مفعول گرفته « * ( امْرَأَتَ نُوحٍ ) * » مفعول اول است كه مؤخر شده و « مثلا » مفعول دوم اين احتمال نيز داده شده است كه « ضرب » يك مفعول داشته باشد و آن « مثلا » است ، و « * ( امْرَأَتَ نُوحٍ ) * » بدل آن مىباشد ( البيان فى غريب اعراب القرآن جلد 2 صفحه 449 ) .