تفسير : او از اسرار نهفته درون سينهها آگاه است
اين سوره نيز با تسبيح خداوند آغاز مىشود ، خداوندى كه مالك و حاكم بر كل جهان هستى ، و قادر بر همه چيز است ، مىفرمايد : « آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است براى خدا تسبيح مىگويند » ( * ( يُسَبِّحُ لِلَّه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ ) * ) .
سپس مىافزايد : « مالكيت و حاكميت از آن او است » ( * ( لَه الْمُلْكُ ) * ) .
« و ( به همين دليل ) تمام حمد و ستايش نيز به ذات پاك او برمىگردد » ( * ( وَلَه الْحَمْدُ ) * ) .
« و او بر هر چيز توانا است » ( * ( وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * ) .
چون كرارا در باره تسبيح عمومى موجودات جهان سخن گفتهايم و تفسيرهاى متعددى كه براى اين موضوع بيان شده آوردهايم نياز به تكرار نيست .
اين تسبيح و حمد در حقيقت لازمه قدرت او بر همه چيز ، و مالكيت او نسبت به هر چيز است ، زيرا تمام اوصاف جمال و جلالش در اين دو امر نهفته است .
سپس به امر خلقت و آفرينش كه لازمه قدرت است اشاره كرده ، مىفرمايد :
« او كسى است كه شما را آفريد » ( * ( هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ ) * ) .
و به شما نعمت آزادى و اختيار داد ، لذا « گروهى از شما كافر و گروهى مؤمن شدند » ( * ( فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ ) * ) ( 1 ) .
هامش
( 1 ) ذكر « فاء » تفريع در اينجا از اين جهت نيست كه ايمان و كفر نيز مخلوق خدا است ، بلكه از اين جهت است كه به دنبال خلقت به انسان آزادى اراده داده ، و لازمه آن پيدايش دو گروه مؤمن و كافر است .