كرامتها ، و اسالت لهم جداول نعيمها ، و التفت الملة بهم فى عوائد بركتها فاصبحوا فى نعمتها غرقين ، و فى خضرة عيشها فكهين
: « به نعمتهاى خداوند بر اين امت بنگريد ! در آن زمان كه رسولش را به سوى آنها مبعوث كرد ، اطاعت آنها را به آئينش جلب كرد ، و با دعوتش آنها را متحد ساخت ، بنگريد چگونه اين نعمت بزرگ پر و بال كرامت خود را بر آنها گسترد ، و نهرهاى مواهب خويش را به سوى آنان جارى ساخت ، و آئين حق با تمام بركاتش آنها را در برگرفت ، آنها در ميان نعمتهايش غرقند ، و در زندگانى خرمش شادمانند » ( 1 )
نكته : فضل الهى روى حساب است
در حديثى آمده است كه جمعى از فقراى امت خدمت رسول خدا ص رسيدند و عرض كردند : اى رسول خدا ! ثروتمندان اموالى براى انفاق دارند و ما چيزى نداريم ، وسيله براى حج دارند و ما نداريم ، و امكانات براى آزاد كردن بردگان دارند و ما نداريم .
پيامبر ص فرمود : هر كسى صد بار « تكبير » بگويد افضل است از آزاد كردن يك برده ، و كسى كه صد بار « تسبيح خدا » بگويد افضل است از اينكه يكصد اسب را براى جهاد زين و لجام كند ، و كسى كه صد بار « لا إِله إِلَّا اللَّه » بگويد ، عملش از تمام مردم در آن روز برتر است ، مگر اينكه كسى بيشتر بگويد .
اين سخن به گوش اغنياء رسيد ، آنها نيز به سراغ اين اذكار رفتند ، فقراى امت خدمت پيامبر ص رسيدند و عرض كردند : سخن شما به گوش
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » خطبه 192 ( خطبه قاصعه ) .