[ سوره الواقعة ‹ 56 › : آيات 83 تا 87 ]
فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ‹ 83 › وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ‹ 84 › وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْكُمْ وَلكِنْ لا تُبْصِرُونَ ‹ 85 › فَلَوْ لا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ‹ 86 › تَرْجِعُونَها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ‹ 87 ›
ترجمه :
83 - پس چرا هنگامى كه جان به گلوگاه مىرسد ( توانايى بازگرداندن آن را نداريد ) ؟ ! 84 - و شما در اين حال نظاره مىكنيد ( و كارى از دستتان ساخته نيست ) .
85 - و ما به او نزديكتريم از شما ولى نمىبينيد .
86 - اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمىشويد ، 87 - پس او را بازگردانيد اگر راست مىگوئيد .
تفسير : هنگامى كه جان به گلوگاه مىرسد
از لحظات حساسى كه آدمى را سخت در فكر فرو مىبرد ، لحظه احتضار و پايان عمر انسانها است ، در آن لحظه كه كار از كار گذشته ، و اطرافيان مايوس و نوميد به شخص محتضر نگاه مىكنند ، و مىبينند همچون شمعى كه عمرش پايان گرفته آهسته آهسته خاموش مىشود ، با زندگى وداع مىگويد ، و هيچ