و تعبير به « مخلدون » با اينكه همه اهل بهشت « مخلد » و جاودانى هستند اشاره به جاودانگى نشاط جوانى و طراوت و زيبايى آنها است .
در اينكه اين نوجوانان كيانند ؟ تفسيرهاى گوناگونى براى آن ذكر كردهاند :
بعضى گفتهاند آنها فرزندان مردم دنيا هستند كه پيش از بلوغ چشم از دنيا بسته ، و چون كار نيك و بدى نداشتهاند به لطف پروردگار چنين منصبى را يافتهاند ، البته آنها از اين كار خود بيشترين لذت را مىبرند كه در خدمت مقربان درگاه خدايند .
در حديثى از على ع اين معنى نقل شده است .
ولى در تفسير ديگرى مىخوانيم : كه اينها اطفال مشركينند كه به خاطر بى گناهى داراى چنين مرتبه اى شدهاند ، چرا كه اطفال مؤمنان به پدران و مادران خود ملحق مىشوند .
و در تفسير سومى مىخوانيم كه آنها خدمتكارانى هستند بهشتى كه خداوند مخصوصا آنان را براى اين هدف آفريده است .
« اين نوجوانان زيبا با قدحها و كوزهها و جامهاى پر از شراب طهور كه از نهرهاى جارى بهشتى برداشته شده در اطراف آنها مىگردند و آنان را سيراب مىكنند » ( * ( بِأَكْوابٍ وَأَبارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ) * ) ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « اكواب » جمع « كوب » به معنى « قدح » يا ظرفى است كه دسته دار نباشد ، « اباريق » جمع « ابريق » در اصل از ريشه فارسى « آبريز » گرفته شده به معنى ظروفى است كه داراى دسته و لوله براى ريزش مايعات است ، و « كاس » به جام لبريز گفته مىشود و « معين » از ماده « معن » ( بر وزن صحن ) به معنى جارى است .