اما نه شرابى كه عقل و هوش را ببرد و مستى آورد ، بلكه هنگامى كه بهشتيان آن را مىنوشند « نه درد سر مىگيرند و نه مست مىشوند » ( * ( لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَلا يُنْزِفُونَ ) * ) ( 1 ) .
تنها يك حالت نشئه روحانى توصيف ناپذير به آنها دست مىدهد كه تمام وجودشان را در لذتى بى نظير فرو مىبرد ! سپس به چهارمين و پنجمين قسمت از نعمتهاى مادى مقربان در بهشت اشاره كرده ، مىگويد : « نوجوانان بهشتى هر نوع ميوه اى كه آنها مايل باشند به آنها تقديم مىكنند » ( * ( وَفاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ) * ) ( 2 ) .
« و گوشت پرندگان از هر نوع كه بخواهند » ( * ( وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ) * ) .
مقدم داشتن ميوه بر گوشت ، به خاطر آن است كه از نظر تغذيه بهتر و عاليتر است ، به علاوه ميوه قبل غذا لطف ديگرى دارد .
البته از بعضى ديگر از آيات قرآن استفاده مىشود كه شاخههاى درختان بهشتى كاملا در دسترس بهشتيان است ، به طورى كه به آسانى مىتوانند از هر گونه ميوه اى شخصا تناول كنند اين معنى ، در باره غذاهاى ديگر بهشتى
هامش
( 1 ) « يصدعون » از ماده « صداع » ( بر وزن حباب ) به معنى سردرد است ، اين واژه در اصل از « صدع » به معنى شكافتن است و از آنجا كه انسان وقتى به سردرد شديد دچار مىشود گويى مىخواهد از شدت درد سر او بشكافد اين كلمه در اين معنى به كار رفته است ، و « ينزفون » از ريشه « نزف » ( بر وزن حذف ) به معنى كشيدن تمام آب چاه به طور تدريجى است ، و در مورد مستى و از دست دادن عقل نيز به كار مىرود .
( 2 ) « فاكهة » و « لحم » هر دو معطوف است بر « اكواب » و به اين ترتيب از چيزهايى است كه وسيله « ولدان مخلدون » به « مقربان » اهداء مىشود .