نيز مسلما صادق است ، ولى شك نيست ، كه وقتى خدمتكارانى آن چنان غذاهايى اين چنين را براى آنها بياورند لطف و صفاى ديگرى دارد ، و به تعبير ديگر اين يك نوع احترام و اكرام بيشتر نسبت به بهشتيان و رونق و صفاى افزونتر براى مجالس انس آنها است ، حتى در مجالس معمول دنيا نيز بسيار مىشود كه با وجود قرار داشتن ميوه و غذا در دسترس ميهمانان ، ميزبان شخصا به آنها تعارف مىكند ، و اين نوعى احترام و محبت محسوب مىشود .
و البته در ميان انواع گوشتها ، گوشت پرندگان برترى دارد لذا روى آن تكيه شده است .
اين نكته نيز قابل ذكر است كه در مورد ميوه تعبير به « يتخيرون » ( انتخاب مىكنند ) و در مورد گوشت تعبير به « يشتهون » ( اشتها دارند ) شده است بعضى از مفسران خواستهاند در ميان اين دو تعبير ، تفاوتى قائل شوند ، ولى بيشتر به نظر مىرسد كه هر دو ناظر به يك معنى است با دو عبارت متفاوت ، منظور اين است بهشتيان هر نوع غذايى را بپسندند از سوى خدمتكاران بهشتى در اختيارشان گذاشته مىشود .
سپس به ششمين نعمت كه همسران پاك و زيبا است اشاره كرده ، مىگويد :
« و همسرانى از حور العين دارند » ( * ( وَحُورٌ عِينٌ ) * ) ( 1 ) .
« همچون مرواريد در صدف پنهان » ! ( * ( كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ) * ) .
هامش
( 1 ) گرچه بعضى تصور كردهاند « حور عين » عطف به « غلمان مخلدون » است و بنا بر اين آنها نيز گرداگرد بهشتيان در گردشند ، ولى با توجه به عدم تناسب اين معنى مخصوصا با جلسات دستجمعى بهشتيان ظاهر اين است مبتدا براى خبر محذوفى مىباشد و در تقدير چنين است و لهم حور عين : « براى آنها حور العين است » .