مىافكنند ، چشمهايشان به خواب مىرود اما دلهايشان بيدار است ، چشمشان مىگريد ، و قلبشان پيوسته به ياد خدا است .
هنگامى كه مردم در زمره غافلان نوشته شوند آنها از ذاكران نوشته مىشوند .
در آغاز نعمتها حمد خدا مىگويند ، و در پايان شكر او را بجا مىآورند ، دعايشان در پيشگاه خدا مستجاب ، و تقاضايشان مسموع است ، و فرشتگان از وجود آنها مسرورند . . . مردم ( غافل ) در نزد آنها مردگان ، و خداوند نزد آنها حى و قيوم و كريم است ( همتشان آن چنان عالى است كه به غير او نظر ندارند ) . . .
مردم در عمر خود يك بار مىميرند اما آنها به خاطر جهاد با نفس و مخالفت هوا هر روز هفتاد بار مىميرند ( و حيات نوين مىيابند ) ! . . .
هنگامى كه براى عبادت در برابر من مىايستند همچون بنيان مرصوص و سدى فولادينند ، و در دل آنها توجهى به مخلوقات نيست .
به عزت و جلالم سوگند كه من آنها را حيات و زندگى پاكيزه اى مىبخشم ، و در پايان عمر ، خودم قبض روح آنها مىكنم ، و درهاى آسمان را براى پرواز روح آنها مىگشايم ، تمام حجابها را از برابر آنها كنار مىزنم ، و دستور مىدهم بهشت ، خود را براى آنها بيارائيد ! . . .
اى احمد ! عبادت ده جزء دارد كه نه جزء آن طلب حلال است ، هنگامى كه غذا و نوشيدنى تو حلال باشد تو در حفظ و حمايت منى . . . » .
و در فراز ديگرى آمده است : « اى احمد ! آيا مىدانى كدام زندگى گواراتر و پردوامتر است » ؟
عرض كرد : خداوندا نه ! فرمود : « زندگى گوارا آن است كه صاحب آن لحظه اى از ياد من غافل نماند ، نعمت مرا فراموش نكند ، از حق من بى خبر نباشد ، و شب و روز رضاى مرا
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 510
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥١٠