در فراز ديگر مىفرمايد : « اى احمد ! زرق و برق دنيا و دنياپرستان را مبغوض بشمر ، و آخرت و اهل آخرت را محبوب دار » .
عرض مىكند : « پروردگارا ! اهل دنيا و آخرت كيانند » ؟
فرمود : اهل دنيا كسانى هستند كه زياد مىخورند ، و زياد مىخندند و مىخوابند ، و خشم مىگيرند ، و كمتر خشنود مىشوند ، نه در برابر بديها از كسى عذر مىخواهند ، و نه اگر كسى از آنها عذر طلبد مىپذيرند ، در اطاعت خدا تنبل ، و در معاصى شجاعند ، آرزوهاى دور و دراز دارند ، و در حالى كه اجلشان نزديك شده هرگز به حساب اعمال خود نمىرسند ، و نفعشان براى مردم كم است ، افرادى پر حرف ، فاقد احساس مسئوليت ، و علاقمند به خورد و خوراكند .
اهل دنيا نه در نعمت شكر خدا بجا مىآورند ، و نه در مصائب صبورند .
خدمات فراوان در نظر آنها كم است ( و خدمات كم خودشان بسيار ! ) خود را به انجام كارى كه انجام ندادهاند ستايش مىكنند ، و چيزى را مطالبه مىكنند كه حق آنها نيست .
پيوسته از آرزوهاى خود سخن مىگويند ، و عيوب مردم را خاطر نشان مىسازند و نيكيهاى آنها را پنهان » ! عرض كرد : « پروردگار ؟ آيا دنياپرستان غير از اين عيبى هم دارند » ؟
فرمود ، اى احمد ! عيب آنها اين است كه جهل و حماقت در آنها فراوان است ، براى استادى كه از او علم آموختهاند تواضع نمىكنند ، و خود را عاقل مىدانند اما در نزد آگاهان نادان و احمقند » .
سپس به اوصاف اهل آخرت و بهشتيان پرداخته چنين ادامه مىدهد :
« آنها مردمى با حيا هستند ، جهل آنها كم ، منافعشان بسيار ، مردم از آنها در راحتند و خود از دست خويش در تعب ، و سخنانشان سنجيده است .
پيوسته حسابگر اعمال خويشند ، و از همين جهت خود را به زحمت
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 509
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٠٩