خاطر اين است كه عذاب آنها نيز همانند قوم فرعون بوسيله « آب » بوده و نياز به تكرار در اينجا نداشته است .
2 - بادهاى « زاينده » و « نازا »
در آيات فوق خوانديم كه خداوند قوم عاد را با تندبادى عقيم و نازا مجازات كرد ، و در آيه 22 سوره « حجر » مىخوانيم : وَأَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً : « ما بادها را براى تلقيح و بارور ساختن فرستاديم و از آسمان آبى نازل كرديم » .
گرچه اين آيه بيشتر ناظر به تلقيح ابرها ، و به هم پيوستن آنها براى نزول باران است .
ولى به طور كلى نقش بادها را در زندگى انسانها روشن مىسازد ، آرى كار آنها بارور ساختن است ، بارور ساختن ابرها ، گياهان و حتى احيانا در آماده ساختن انواع مختلف حيوانات براى « بارورى » نيز مؤثر است .
ولى همين باد هنگامى كه حامل فرمان عذاب باشد بجاى اينكه حيات و زندگى بيافريند عامل مرگ و نابودى مىشود ، و به گفته قرآن در آيه 20 سوره « قمر » كه آن هم از قوم عاد سخن مىگويد : تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ : « آنها را ( كه قامتهايى رشيد و هيكلهايى درشت داشتند ) از زمين بر مىكند و با سر به زمين مىكوبيد به گونه اى كه سرهاى آنها از تن جدا مىشد ، همچون درخت نخلى كه ريشه كن شده باشد » .